ΔΕΙΤΕ ΖΩΝΤΑΝΑ ΤΟ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΚΠΕΜΠΕΙ Η #ERT ΓΙΑ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΛΟΥΚΕΤΟ

 

Aside  —  Posted: Ιουνίου 11, 2013 in Χωρίς κατηγορία

Την εν ψυχρώ δολοφονία ενός διαδηλωτή κατά τη διάρκεια των επεισοδίων πλατεία Ταξίμ καταγράφει το βίντεο που ανέβηκε σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου στην Τουρκία.

Στο βίντεο ο νεαρός διαδηλωτής δέχεται νερό από τις δυνάμεις καταστολής και χάνει τη ζωή του μπροστά στην κάμερα.

Σύμφωνα με τις τουρκικές αρχές ο νεαρός έχασε τη ζωή του από καρδιακή προσβολή.

Δείτε το βίντεο:

Βίντεο  —  Posted: Ιουνίου 1, 2013 in Χωρίς κατηγορία

Ένα νέο βίντεο έχει αναρτηθεί από χθες στο διαδίκτυο, που παρουσιάζει τη δράση της αυτοαποκαλούμενης «Πατριωτικής Πολιτοφυλακής», μιας ακραίας εθνικιστικής οργάνωσης που δρα σε πανελλαδικό επίπεδο, σύμφωνα με ανάρτηση του ιστότοπου Crimenet.gr

Η δράση της παραμένει ακόμη σχετικά άγνωστη στο ευρύ κοινό και, σύμφωνα με όσα η ίδια αναφέρει στην ιδρυτική της ανακοίνωση, στόχο έχει τη δημιουργία μιας «εκπαιδευμένης, συντεταγμένης, πειθαρχημένης, ετοιμοπόλεμης, ισχυρής» ομάδας πολιτών – οπλιτών, οι οποίοι θα είναι έτοιμοι να επέμβουν όταν ξεσπάσει η κοινωνική αναταραχή.

Όπως φαίνεται ξεκάθαρα και στα βίντεο που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, η «Πατριωτική Πολιτοφυλακή» πραγματοποιεί ασκήσεις εκπαίδευσης στρατιωτικού τύπου με στολές παραλλαγής αντίστοιχες με εκείνες του ελληνικού στρατού, με το εθνόσημο και το σήμα της Πατριωτικής Πολιτοφυλακής.

Φυσικά δεν λείπει και ο οπλισμός, όπως πολυβόλα και καραμπίνες, που, όπως οι ίδιοι αναφέρουν, είναι τύπου airsoft νόμιμα και πωλούνται σε καταστήματα.

Οι ίδιοι υπογραμμίζουν ότι θα επέμβουν «μόνο όταν ξεσπάσει η κοινωνική αναταραχή, την οποία θα σπεύσουν να εκμεταλλευτούν κάποιοι ανθέλληνες» και κρίνουν ότι η ύπαρξη μιας τέτοιας ομάδας «θα είναι άκρως απαραίτητη και πολύτιμη»,

Παράλληλα, τονίζουν ότι κινούνται πάντα μέσα στα νόμιμα πλαίσια, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι στιγμής φαίνεται πως υπάρχουν τμήματα της οργάνωσης σε αρκετές πόλεις της χώρας. Μάλιστα, πρόσφατα έκλεισε ένα χρόνο λειτουργίας που γιόρτασε στα κεντρικά της γραφεία στο Μεταξουργείο.

Οι εκπαιδεύσεις, πραγματοποιούνται σε ορεινά ερημικά μέρη όπου μόνο η διοίκησή της γνωρίζει, διαρκούν κάποιες ώρες και περιλαμβάνουν εκτός από στρατιωτικές ασκήσεις, πρώτες βοήθειες και αυτοάμυνα και μαθήματα ιστορίας. Μάλιστα, αρκετά τα μέλη της έχουν θητεύσει στις Ειδικές Δυνάμεις.

Στις εκπαιδεύσεις αυτές, από τις οποίες κυκλοφορούν στο διαδίκτυο διάφορα βίντεο, διακρίνονται ομάδες ανθρώπων σε στρατιωτική παράταξη, παραγγέλματα και αντίστοιχα στοιχεία που παρατηρούνται μόνο στο πλαίσιο επιχειρήσεων και εκπαιδεύσεων του ελληνικού στρατού.

Όσον αφορά το ιδεολογικό υπόβαθρο της οργάνωσης, οι ίδιοι δηλώνουν Έλληνες Εθνικιστές που δεν έχουν σχέση με την Άκρα Δεξιά, το φασισμό και το ναζισμό και αναγνωρίζουν τη Χρυσή Αυγή ως ένα νόμιμο πολιτικό Εθνικιστικό Κίνημα.

Βασικός τους προσανατολισμός είναι η αποχώρηση όλων των λαθρομεταναστών από τη χώρα, η καταγγελία του «Δουβλίνου 2» (σ.σ της συνθήκης που προβλέπει την επιστροφή των παρανόμων μεταναστών, στην χώρα εισόδου τους) και το οριστικό κλείσιμο των ανατολικών συνόρων της χώρας, χερσαίων και θαλάσσιων.

Δηλώνουν ακόμη ότι στόχος τους δεν είναι να αντικαταστήσουν την αστυνομία και το στρατό, αλλά να επέμβουν όταν έλθει η ώρα, ενώ από άκρως εθνικιστικά χαρακτηριστικά διακατέχεται και η ρητορική τους, που στρέφεται κατά των μεταναστών, καθώς και όσων δεν είναι στο γένος Έλληνες

Στρατολόγηση ακόμη και ανηλίκων

Οι οργανωμένες επιχειρήσεις στρατολόγησης «εθελοντών» της οργάνωσης γίνονται κατά κύριο λόγο μέσα από social media, καθώς όχι μόνο δίνουν όλες τις πληροφορίες για τη στρατολόγηση μελών, αλλά επιχειρούν να δικαιολογήσουν τις ενέργειες αυτές λόγω της έκτακτης κατάστασης της χώρας.

Όπως αναφέρεται, στην οργάνωση μπορούν να ενταχθούν και εν ενεργεία άνδρες των σωμάτων, οι οποίοι «θα διατηρούν τους βαθμούς ιεραρχίας τους με δυνατότητα προαγωγών εντός της οργάνωσης και για τους νεότερους».

Σε σχετική ανάρτηση στο διαδίκτυο γίνεται πρόσκληση σε νέους να προσφέρουν καθώς «η Ελληνική Αστυνομία σε περίπτωση εξέγερσης δεν θα μπορέσει να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις της ασφάλειας των Ελλήνων πολιτών».

Μάλιστα, η επιχείρηση στρατολόγησης απευθύνεται και σε παιδιά άνω των 16 ετών, καθώς θα τους προσφέρει online εκπαίδευση.

Οι μαθητές στο προαύλιο θα καταγράφουν τις επιθετικές συμπεριφορές και θα βρίσκονται σε συνεχή περιπολία. Με αυτόν τον τρόπο «θα εκτονωθεί η νεανική τους ορμή χωρίς να στιγματίζονται και να υποτάσσονται σε σκοτεινές ομάδες».

Όπως τονίζεται χαρακτηριστικά, η οργάνωση «δεν κρύβεται σε γιάφκες, δεν φοράει κουκούλες, ούτε κουβαλάει ρόπαλα και δόρατα, αλλά θα συνεργάζεται με όλους τους κρατικούς και κοινωνικούς φορείς, και θα έχει δημόσια αναγνώριση και αποδοχή».

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο καταστατικό της οργάνωσης, ως πρώτος σκοπός της καταγράφεται «η διάδοση του αθλητικού ιδεώδους» (!), ωστόσο ο τρόπος με τον οποίο είναι δομημένη και, κυρίως, η δράση της είναι εμφανές ότι παραπέμπουν σε μια παραστρατιωτική ομάδα με εμφανή παρακρατικά χαρακτηριστικά, που θυμίζει έντονα τα γνωστά «τάγματα ασφαλείας», ενώ δεν διστάζει να δηλώσει ξεκάθαρα ότι στόχος της είναι η προετοιμασία των Ελλήνων πολιτών, για να επέμβουν όταν «διασαλευτεί η Τάξη».

Βίντεο  —  Posted: Ιουνίου 1, 2013 in Χωρίς κατηγορία

ΦΩΤΟ-Αυτός είναι ο δράκος των Πετραλώνων

ΦΩΤΟ-Αυτός είναι ο «δράκος» των Πετραλώνων 

 

Στις φυλακές επέστρεψε, έπειτα από πέντε χρόνια, ο »δράκος» των σχολείων της Αθήνας, ο 40χρονος κούριερ Στέλιος Γεωργιάδης…

Ο Γεωργιάδης συνελήφθη στα Πετράλωνα για αποπλάνηση ανήλικων κοριτσιώνκαι ασέλγεια σε βάρος τους. Ο παιδεραστής οδηγήθηκε χτες στα δικαστήρια της πρώην σχολής Ευελπίδων υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, προκειμένου να απολογηθεί για τις αποτρόπαιες πράξεις του ενώπιον της 10ης ειδικής ανακρίτριας.

Σύμφωνα με την έρευνα της ΕΛΑΣ, του έχουν αποδοθεί 21 περιπτώσεις ασέλγειας σε διάφορες περιοχές του ευρύτερου κέντρου της Αθήνας.

 

Πηγή: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Κι αν ήταν σήμερα 1968; Βασανιστήρια, παρακράτος, κυνήγι μαγισσών εναντίον της αριστεράς και ο Πάγκαλος… στα χαρακώματα.
Η επέτειος μιας επετείου είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Για τη συμπλήρωση 45 χρόνων από το Μάη του 68, λοιπόν, σκεφτήκαμε να μην ανατρέξουμε στα γεγονότα εκείνης της χρονιάς αλλά στην αποτύπωσή τους από τα μέσα ενημέρωσης και τους πνευματικούς ταγούς κάθε εποχής.

Τα αφιερώματα σε ιστορικές επετείους, έλεγε ένας παλιός κανόνας από τα περιοδικά της δεκαετίας του ’80 και του ’90, «πουλάνε» όταν η χρονολογία τους διαιρείται με το πέντε. «Πουλάνε» όμως ακόμη περισσότερο όταν διαιρείται με το δέκα. Ένα αφιέρωμα για το Μάη του ’68, λόγου χάρη, έπρεπε να πέσει στο 1998 ή στο 2008 ενώ μια μικρότερη αναφορά μπορούσε να γίνει το 2003 και το 2013.

Το πρόβλημα με τη συγκεκριμένη επέτειο ήταν ότι ανά πενταετία γραφόταν ένα εντελώς διαφορετικό αφιέρωμα. Το 1998, στα χρόνια της «ευημερούσας» Ελλάδας του χρηματιστηρίου και της προετοιμασίας των ολυμπιακών αγώνων, όλοι ήθελαν να περιγράψουν πως έζησαν το δικό τους Μάη. Ο «υπαρξιστής», καθηγητής της Σορβόνης, Θεόδωρος Πάγκαλος, παραπονιόταν γιατί λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων δεν είχε προλάβει να ζήσει όσο θα ήθελε τις νύχτες των οδοφραγμάτων στο κέντρο του Παρισιού. Η καρδιά του όμως ήταν εκεί, στους δρόμους της φωτιάς. Η εξέγερση βέβαια παρουσιαζόταν, από τα μεγάλα ΜΜΕ σαν ένα μείγμα σεξουαλικού οργίου και γιορτής των λουλουδιών – πάντα με φόντο τους παρατεταγμένους αστυνομικούς της κυβέρνησης Ντε Γκολ.

Στην αμέσως επόμενη επέτειο, για τα 35 χρόνια, ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι θα αναλάβει να αποτυπώσει αυτή τη στρεβλή εικόνα στην πολιτικά κατάπτυστη ταινία του «Οι ονειροπόλοι». Ο Μάης του ’68 παρουσιάζεται σαν ένα μεγάλο φοιτητικό πάρτι το οποίο περιορίστηκε στην γαλλική πρωτεύουσα. Λες και το ‘ 68 δεν είχαμε την εξέγερση και τη δολοφονία φοιτητών στο Μεξικό ή τις κινητοποιήσεις από την Τουρκία μέχρι την Ιαπωνία. Σαν να μην ήταν η χρονιά της παρακρατικής δολοφονίας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ αλλά και των βίαιων απεργιών στην Ιταλία και περιοχές της Γαλλίας, όπου οι εργάτες έχτιζαν τα αφεντικά τους μέσα στα γραφεία τους. Σαν να μην υπήρχε στις ΗΠΑ το κίνημα των μαύρων πανθήρων που απειλούσε να μετατρέψει τον αγώνα για τα φυλετικά δικαιώματα σε μια ένοπλη ταξική σύγκρουση.

Ακόμη και μέσα από αυτή την παραμορφωμένη εικόνα του Μάη του 68, όμως, η έννοια της εξέγερσης παρέμενε ζωντανή μέχρι την επέτειο του 2003 – ακόμη και αν κατέληγε να μετατρέπεται σε τηλεοπτικό φόντο για την προώθηση προϊόντων.
Αντίθετα στην επέτειο του 2008 ο Μάης ήταν και πάλι επικίνδυνος. Βλέποντας μια μικρογραφία των παρισινών οδοφραγμάτων στο κέντρο της Αθήνας οι παλαιοί υπαρξιστές των σαλονιών ανατρίχιαζαν με τους μαθητές που πετούσαν πέτρες στην αστυνομία.

Ο Πάγκαλος μιλούσε πλέον για «φασισμό» όσων ζητούν διατήρηση του πανεπιστημιακού ασύλου (που ο ίδιος θεωρούσε κομβικό σημείο για το ξέσπασμα του γαλλικού Μάη), ο Πέτρος Μάρκαρης εντόπιζε ίχνη «ναζισμού» στα συνθήματα της εξεγερμένης νεολαίας και η Σώτη Τριανταφύλλου, άρχισε να γεμίζει τις σελίδες των free press με ύμνους για τους εκάστοτε υπουργούς δημόσιας τάξης που μάχονταν την ανομία.

Ο Μάης του 68, από γιορτή των λουλουδιών και του ερωτικού αντικομφορμισμού, έχει μετατραπεί σε απαγορευμένη λέξη ακριβώς επειδή ένα τμήμα της κοινωνίας τον επιζητούσε και τον αναπαρήγαγε. Και μόνο η αναφορά στη συγκεκριμένη χρονολογία όχι μόνο δεν άνοιγε πλέον τις πύλες για τα κοκτέιλ πάρτυ των Αθηνών αλλά ενδέχεται να οδηγούσε και στον στιγματισμό σου στις κοσμικές συνευρέσεις του Κολονακίου.

Η φετινή επέτειος των 45 χρόνων οδηγεί σε ακόμη πιο ακραίες καταστάσεις. Το σύστημα δεν αισθάνεται ικανό να αφομοιώσει τα νοήματα του Μάη του 68 όπως έκανε τις προηγούμενες δεκαετίες και προτιμά να σιωπήσει. Ίσως γιατί η εποχή μας παρουσιάζει τόσες ομοιότητες με τα σκοτεινά χρόνια του τέλους της δεκαετίας του ’60. Αρκεί να σκεφτεί κανείς τι θα συνέβαινε σήμερα αν ήταν 1968 και θα καταλάβει τον τρόμο που σχηματίζεται στα μυαλά ορισμένων.

Αν ήταν λοιπόν 1968 ο αμερικανικός στρατός θα βρισκόταν βυθισμένος στο τέλμα κάποιας πολεμικής επιχείρησης σε αρκετές χώρες της Ασίας και της Μέσης Ανατολής (ας τις ονομάσουμε Αφγανιστάν, Πακιστάν, Σομαλία, Υεμένη, Λιβύη, Ιράκ, Συρία) σκορπώντας καθημερινά τον θάνατο μεταξύ των αμάχων. Οι σφαγές, όπως αυτή που σημειώθηκε στο Μάι Λάι του Νότιου Βιετνάμ, σήμερα θα πραγματοποιούνταν από μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα περίφημα drones, από κάποιον χειριστή στη Φλόριντα. Όσο για τα βασανιστήρια δεν θα πραγματοποιούνταν απευθείας από αμερικανούς στρατιώτες αλλά από μισθοφόρους εταιρειών όπως η Μπλακ Γουότερς.

Τα εγκλήματα που πραγματοποιούσε ο αμερικανικός στρατός το 1968 θα αποκαλύπτονταν από κάποια μεγάλη αμερικανική ερφημερίδα όπως οι New York Times και όχι από ανεξάρτητες πλατφόρμες όπως το Wikileaks. Οι πραγματικοί υπαίτιοι αυτών των διαρροών, όμως, θα διώκονταν ανηλεώς όπως συμβαίνει σήμερα με τον Μπράντλει Μάνιν.

Αν ήταν 1968 οι αθλητές δεν θα χαιρετούσαν ναζιστικά αλλά θα σήκωναν περήφανα τις μαύρες γροθιές τους για να τιμήσουν τους Μαύρους Πάνθηρες. Σε καμία περίπτωση βέβαια δεν θα υποστήριζαν ότι είναι μόλις 24 χρόνων και γι’ αυτό δεν ήξεραν τι έκαναν ή ότι ο χαιρετισμός τους προέρχεται από κάποια αρχαία φυλή μαύρων στην Αφρική.

Φυσικά αν ήταν 1968 οι φασίστες και οι ρατσιστές θα φορούσαν ακόμη λευκές κουκούλες και όχι μαύρα T-shirt.
Αν ήταν 1968 τα άρματα μάχης δεν θα έρχονταν από το σύμφωνο της Βαρσοβίας για να καταπνίξουν την Άνοιξη της Πράγας αλλά θα στέλνονταν από την Βορειοατλαντική συμμαχία με πρόσχημα ότι ενισχύουν την Αραβική Άνοιξη για να ανατρέψουν εχθρικά καθεστώτα.

Αν ήταν 1968 οι Rolling Stones θα έγραφαν τo Street Fighting Man για φοιτητές που συγκρούονται με την αστυνομία ενάντια στην επιβολή διδάκτρων και την υπόγεια ιδιωτικοποίηση του συστήματος εκπαίδευσης. Στην Ιαπωνία οι σπουδαστές θα διαμαρτύρονταν για την ενίσχυση της παρουσίας του αμερικανικού στόλου με καθημερινές διαδηλώσεις και συγκρούσεις με την αστυνομία και δεν θα επέτρεπαν στο πεντάγωνο να χρησιμοποιεί ως πρόσχημα τη Βόρεια Κορέα για να στήνει το στόλο του σε στρατηγικά σημεία του Ειρηνικού Ωκεανού.

Το ίδιο θα συνέβαινε και στην Τουρκία όπου οι φοιτητές θα εξεγείρονταν για τη χρήση του αεροδρομίου του Εσένπογα για τη μεταφορά οπλισμού της CIA προς ομάδες μαχητών στη Συρία (όπως διαμαρτύρονταν για τον ελλιμενισμού του 6ου στόλου στη χώρα τους το 1968).

Αν βέβαια ήταν Μάης του ’68 και ξεσπούσαν επεισόδια σε οποιαδήποτε περιοχή της Ευρώπης τα κομμουνιστικά κόμματα θα καταδίκαζαν τα ξεσπάσματα οργής του πληθυσμού αποδίδοντάς τα (όπως είχε κάνει τότε η γαλλική Humanite) σε «ψευτοεπαναστάτες, οι οποίοι υπηρετούν τα συμφέροντα της γκολικής εξουσίας και των μεγάλων καπιταλιστικών μονοπωλίων».

Το κόμμα θα καταδίκαζε κάθε αυθόρμητη έκρηξη της νεολαίας υποστηρίζοντας ότι δεν έχι έρθει το πλήρωμα του χρόνου για την είσοδο στα χειμερινά ανάκτορα (διαδικασία η οποία, παρεπιμπτόντως, σημειώνεται πάντα χωρίς να «σπάσει ούτε τζάμι).

Αν ήταν Μάης του ’68 οι μεγαλύτεροι σχολιαστές των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης θα συμφωνούσαν με το κομμουνιστικό κόμμα ότι πρόκειται για μια έξαρση χουλιγκανισμού, ως συμπλήρωμα όμως θα έγραφαν σε ειδικές ιστοσελίδες προσωπικοτήτων ότι για την αντιμετώπισή του φαινομένου απαιτείται η αναστολή ορισμένων άρθρων του συντάγματος ή η κινητοποίηση του στρατού.

Στην Ελλάδα βέβαια αν ήταν Μάης του ’68 δεν θα καταλαβαίναμε και πολλά γιατί θα είχαμε χούντα. Όσοι πολιτικοί έπαιρναν το χρίσμα του Παπαδόπουλου θα γίνονταν απευθείας υπουργοί και δεν θα περίμεναν στους διαδρόμου της εξουσίας όπως συμβαίνει σήμερα με τον Βορίδη. Φυσικά οι εκπρόσωποι Τύπου του καθεστώτος δεν θα επιτρεπόταν να έχουν στην προσωπική τους σελίδα στο Facebook φωτογραφίες με μέλη της βασιλικής οικογένειας, η οποία τότε αποτελούσε κόκκινο πανί για την κυβέρνηση των συνταγματαρχών.

Αν ήταν 1968, στην Ελλάδα οι σημαντικότερες αποφάσεις δεν θα λαμβάνονταν από το κοινοβούλιο αλλά με προεδρικά διατάγματα. Στις πλατείες και στα μνημεία του ένδοξου παρελθόντος άντρες γυναίκες και παιδιά θα κρατούσαν αναμμένες δάδες και θα φώναζαν εθνικοπατριωτικά συνθήματα. Αν ήταν 1968 οι εφοπλιστές, με απόφαση του καθεστώτος, θα απολάμβαναν απόλυτης φοροασυλίας.

Στη χώρα θα πραγματοποιούνταν φυσικά βασανιστήρια, τα οποία όμως θα γίνονταν γνωστά μόνο από ξένα μέσα ενημέρωσης καθώς δεν θα μεταδίδονταν ποτέ από την ΥΕΝΕΔ. Το Συμβούλιο της Ευρώπης θα εξέφραζε βέβαια την έντονη ανησυχία του για την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μέσω του ειδικού επιτρόπου Νιλς Μουίζνιεκς αλλά πρακτικά δεν θα έκανε και πολλά για να αλλάξει αυτή την κατάσταση. Παρόλα αυτά αρκετά τμήματα της Αριστεράς θα συνέχιζαν να βλέπουν τους ευρωπαϊκούς θεσμούς ως μοναδική απάντηση στην κρίση δημοκρατίας της χώρας.

Αν ζούσαμε στο 1968 οι στενοί συνεργάτες και σύμβουλοι του πρωθυπουργού θα συνεργάζονταν με την ΕΥΠ για να φακελώνουν και να απειλούν δημοσιογράφους και ακτιβιστές (όπως έκανε άλλωστε η κυβέρνηση Νίξον και το FBI για τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ). Οι ίδιοι θα εξαπέλυαν τόνους λάσπης εναντίον των αντιπάλων τους επισείοντας μάλιστα την Κομμουνιστική απειλή για να συνετίσουν τα μεσαία στρώματα του πληθυσμού. Αν ήταν 1968 βέβαια τα σπίτια των μικροαστών θα απειλούν με κατάσχεση από τους κομμουνιστές και όχι από τους τραπεζίτες.

Αυτά θα συνέβαιναν αν σημειώνονταν σήμερα τα γεγονότα του 1968. Όπως εξηγήσαμε φυσικά και στο τελευταίο τεύχος του Unfollow δεν ζούμε στο 1968. Η Ευρώπη και ολόκληρος ο πλανήτης δεν βιώνουν το συμβολικό τέλος της μεταπολεμικής ανάπτυξης αλλά μια παρατεταμένη δομική κρίση που ξεκίνησε από τη δεκαετία του ’70. Οι συνθήκες είναι ολότελα διαφορετικές, ο φόβος όμως που εξακολουθεί να προκαλεί στους εξουσιαστές ο παγκόσμιος Μάης του ’68, ύστερα από 45 χρόνια θα έπρεπε να αποτελεί μάθημα για τους εξουσιαζόμενους. Ή όπως έλεγε και εκείνο το σύνθημα του 2008: Fuck May 68 Fight Now!

Άρης Χατζηστεφάνου
Unfollow Μάιος 2013

Βίντεο  —  Posted: Μαΐου 30, 2013 in Χωρίς κατηγορία

 

 
Έρευνα της Public Issue για τον ΣΚΑΙ και την Καθημερινή (4 Μαρτίου 2012)

Πριν διαβάσουμε το κειμενο το πιτσιρικου ας θυμηθουμε οτι το ιδιο έγινε με την δημαρ: http://anemosantistasis.blogspot.gr
Τα σχέδια τους περνανε μεσα απο τις δημοκοπιές τους αν ξερεις να τις αναλύσεις σωστά.
Ας απολαυσουμε λοιπον τωρα το σκεπτικο του ΠΙΤΣΙΡΙΚΟΥ.

Είναι διάχυτη η εντύπωση πως η Χρυσή Αυγή ανεβαίνει στις δημοσκοπήσεις. Έχουν γραφτεί χιλιάδες κείμενα για την άνοδο της Χρυσής Αυγής. Η Χρυσή Αυγή δεν ανεβαίνει στις δημοσκοπήσεις. Αν η Χρυσή Αυγή ανέβαινε στις δημοσκοπήσεις, δεν θα σκίζονταν τόσοι συστημικοί αρθρογράφοι και δημοσιογράφοι για την άνοδό της. 

 

Τον Μάρτιο του 2011, ο Αλέξης Παπαχελάς είχε γράψει στην «Καθημερινή» ένα άρθρο με τον τίτλο «Γιατί ανεβαίνει ο ΛΑΟΣ».

Τότε είχα γράψει το εξής: «Το πρώτο συμπέρασμα είναι πως το ΛΑΟΣ δεν ανεβαίνει. Αν το ΛΑΟΣ ανέβαινε, δεν θα χρειαζόταν να γράψει αυτό το άρθρο ο κ. Παπαχελάς.».

Την τύχη που είχε το ΛΑΟΣ την ξέρετε.

Στο ίδιο κείμενο, είχα γράψει και τα εξής:

«Φυσικά, δεν μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι ο Παπαχελάς υμνεί τον Καρατζαφέρη. Είναι γνωστό από την παγκόσμια ιστορία πως η αστική δημοκρατία –όταν τα βρίσκει δύσκολα- κάνει μια εκτροπή και το γυρνάει στο φασισμό, για να υπερασπίσει τα συμφέροντα των μεγαλοαστών.

 

Ως εκ τούτου, δεν θα μου προκαλέσει καμία έκπληξη αν σύντομα ο κ. Παπαχελάς γράψει ένα άρθρο για να υμνήσει και τη Χρυσή Αυγή.»

Η Χρυσή Αυγή έχει στηριχτεί –και στηρίζεται- από όλα τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Φυσικά, έχει στηριχτεί με έντεχνο τρόπο. Τραβάτε με κι ας κλαίω.

Δεν υπάρχει καθεστωτικό λαμόγιο -που είχε αποθεώσει όλες τις κυβερνήσεις που πέρασαν- που να μην έχει αποφανθεί για τον κίνδυνο της Χρυσής Αυγής. Κι όταν σου την πέφτουν τα λαμόγια, γίνεσαι συμπαθής.

Και σε κάνουν να μοιάζεις αντισυστημικός. Κι ας είσαι ό, τι πιο συστημικό υπάρχει, όπως είναι η Χρυσή Αυγή.

Πάντως, είναι εξαιρετική η παρρησία όλων των κρατικοδίαιτων τενεκέδων για την Χρυσή Αυγή. Μπορεί να μην έχουν αγγίξει ποτέ τον Σαμαρά, τον Βενιζέλο, τον Λάτση, τον Βαρδινογιάννη, τον Μπόμπολα –και τα άλλα αφεντικά τους- αλλά με την Χρυσή Αυγή ξεσπαθώνουν.

Σήμερα συζητούν την απαγόρευση της Χρυσής Αυγής επειδή είναι ρατσιστική και ναζιστική.

Το ερώτημα είναι απλό: «Όταν επέτρεπαν στην Χρυσή Αυγή να κατέβει στις εκλογές δεν ήταν ρατσιστική και ναζιστική;». Αλλά αυτό, περιέργως, δεν το ρωτάει κανείς.

Η Χρυσή Αυγή, ουσιαστικά, δεν υπήρχε.

Η Χρυσή Αυγή είναι το πλυντήριο του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος.

Η Χρυσή Αυγή ήταν η χρυσή εφεδρεία που χρησιμοποιείται τώρα, για να αθωώσει το σάπιο και καταρρέον πολιτικό κατεστημένο.

Οι χρυσαυγίτες είναι ναζιστές και καθάρματα, οπότε όλοι οι υπόλοιποι είναι δημοκράτες και τίμιοι. Προσκυνήστε τους.

Δεν χρεοκόπησε η Ελλάδα. Η Ελλάδα κινδυνεύει από τον ναζισμό.

Ξεχάστε τις ευθύνες του Σημίτη, του Καραμανλή, του Παπανδρέου, του Βενιζέλου, του Σαμαρά και των συνεργατών τους, ξεχάστε την οικονομική ελίτ που συνεχίζει να κάνει πάρτι –ενώ η ανεργία φουντώνει και οι μισθοί πετσοκόβονται-, και ασχοληθείτε με το πώς θα σωθεί η Ελλάδα από την Χρυσή Αυγή.Μην δίνετε σημασία στις κωλοτούμπες του Σαμαρά, στο ότι ο Βενιζέλος θα έπρεπε να είναι στο δικαστήριο και στο ότι ο «υπεύθυνος αριστερός» Κουβέλης δεν θα συνεργαζόταν ποτέ σε κυβέρνηση με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ• όχι, τώρα κινδυνεύουμε από την Χρυσή Αυγή.Ακούστε με ευλάβεια τον Μάκη Βορίδη –ο οποίος είχε διαδεχτεί τον Νίκο Μιχαλολιάκο στην προεδρία της νεολαίας της ΕΠΕΝ- να μιλάει με οίστρο για τον κίνδυνο του ναζισμού που φέρνει η Χρυσή Αυγή.Την Χρυσή Αυγή που πετάει στις δημοσκοπήσεις. Όπως πετούσε το ΛΑΟΣ.Αν είχε αποδοθεί δικαιοσύνη για την χρεοκοπία της χώρας, η Χρυσή Αυγή δεν θα είχε ξεμυτίσει ποτέ.Αλλά, αφού η κεντρική απόφαση από το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο ήταν πως η απονομή δικαιοσύνης θα έπληττε τους ίδιους και θα ήταν το τέλος τους, πέταξαν στην αρένα τον μπαμπούλα της Χρυσής Αυγής. Και κάποιοι τσίμπησαν.Η Χρυσή Αυγή αποτελεί και την αιχμή για την διαιώνιση του δικομματισμού. Η ύπαρξή της Χρυσής Αυγής βολεύει και την Νέα Δημοκρατία και τον ΣΥΡΙΖΑ. Και τους μικρότερους παίκτες.Παρούσης της Χρυσής Αυγής, είναι όλοι τους δημοκράτες και προοδευτικοί.Αν η Χρυσή Αυγή τεθεί εκτός νόμου, όλοι οι υπόλοιποι είναι νόμιμοι.Ως και συνεργασία Νέας Δημοκρατίας-ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση μπορεί να υπάρξει, με την δικαιολογία πως θέλουν να αντιμετωπίσουν τον ναζιστικό κίνδυνο της Χρυσής Αυγής. Για να σώσουν την χώρα. Πάλι.Ο Σαμαράς από τη μία –ή ο αντικαταστάτης του στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας-, ο Τσίπρας από την άλλη και στην μέση ο Ζίζεκ. Αγκαλιασμένοι.Αν δεν υπήρχε η Χρυσή Αυγή, όλοι θα ήταν υποχρεωμένοι να μιλάνε –και να προτείνουν λύσεις- για την κοινωνία και την οικονομία. Με την Χρυσή Αυγή, μπορούν να μιλάνε για οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτά.Μπορούν να μιλάνε για τον ναζισμό, για τον Χίτλερ, τους Εβραίους, την Άννα Φρανκ, την Κοκκινοσκουφίτσα, τον Κακό Λύκο και άλλα τέτοια επίκαιρα και φλέγοντα θέματα.Το μεταναστευτικό –που είναι, ουσιαστικά, το μοναδικό θέμα της Χρυσής Αυγής- θα μπορούσε να λυθεί πιο εύκολα και γρήγορα απ’ όσο νομίζουν κάποιοι• πολιτικές και κυβερνητικές αποφάσεις δημιούργησαν το μεταναστευτικό, δεν έπεσαν από τον ουρανό οι μετανάστες, ούτε βγήκαν από τους υπονόμους.Αλλά οι φτηνοί μετανάστες είναι χρήσιμοι –και πολλοί απ’ αυτούς εγκλωβίζονται στην Ελλάδα-, αφενός για να στρέφονται εναντίον τους οι Έλληνες και να ξεχνούν τα Μνημόνια, και αφετέρου για να υπάρχει το φόβητρο της Χρυσής Αυγής που απειλεί τη Δημοκρατία μας. Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!Βέβαια, τα τέρατα που έφτιαξαν το τέρας που λέγεται Χρυσή Αυγή ξέρουν πως υπάρχει ο κίνδυνος το δημιούργημά τους να αυτονομηθεί –σαν το τέρας του Φρανκενστάιν- και να αρχίσει να κάνει τα δικά του.Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως έχουν την Χρυσή Αυγή στο χέρι, αφού ο βίος και η πολιτεία των χρυσαυγιτών αποτελούν κοινό μυστικό.Το θέμα είναι πότε θα αποφασίσουν πως δεν χρειάζονται πια την Χρυσή Αυγή και ποια θα είναι η οικονομική κατάσταση στη χώρα την δεδομένη περίοδο.

Εκεί θα παιχτεί η τύχη της Χρυσής Αυγής.Όσο οι Έλληνες πολίτες δεν απαιτούν Δικαιοσύνη και Νέο Σύνταγμα –γραμμένο και από τους πολίτες-, τα τέρατα θα πληθαίνουν.Και οι Έλληνες θα τα συνηθίζουν. Θα τα βλέπουν και στον καθρέφτη.Γιατί ο φασισμός ήταν εδώ πριν από την Χρυσή Αυγή. Ήταν μέσα στο σαλόνι σας. Και δεν ενοχλούσε κανέναν.

          http://pitsirikos.net

Έρχεται το 4ο B-Fest
Συντάκτης Λευτέρης Κουσίδης στις 15 Μάι 2013 • 14:44 0 σχόλια

Για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά λαμβάνει χώρα το B-Fest, φεστιβάλ που διοργανώνει από το 2009 το αντιεξουσιαστικό περιοδικό Βαβυλωνία όπου συναντιούνται η μουσική από έλληνες και ξένους δημιουργούς με θεατρικά δρώμενα, κινηματογραφικές προβολές, ομιλίες, εκθέσεις, κλπ. Το όλο εγχείρημα έχει σαφώς ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα αφού, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, “προτάσσει την αυτοδιαχείρiση , το αυτεξούσιο του ατόμου , την αλληλεγγύη, τη συλλογικότητα ενάντια στον ατομισμό , τις ιεραρχικές και εξουσιαστικές δομές”.

Στο φετεινό μουσικό πρόγραμμα του B-Fest -που φέτος γίνεται από Παρασκευή 24 έως Κυριακή 26 Μαϊου στην Πανεπιστημίουπολη, Ζωγράφου (είσοδος Ούλωφ Πάλμε)- βρίσκουμε μεταξύ άλλων το πολιτικοποιημένο hip-hop τρίο των Rebel Diaz από το Bronx, τους All Power 2 People [aka AP2P, ο αμερικάνος M1 των Dead Prez και ο Bonnot των ιταλών Assalti Frontali], Λόλεκ, Σπυριδούλα, Disphonia, Lost Bodies, κλπ. Μπορείτε να δείτε το αναλυτικό πρόγραμμα όλων των εκδηλώσεων στο site του B-Fest ή στο site της Βαβυλωνίας.

Rebel Diaz – ‘Revolution Has Come’ (Official Video)

mixtape.gr

Βίντεο  —  Posted: Μαΐου 16, 2013 in Χωρίς κατηγορία